Gwardia Ludowa WRN

Gwardia Ludowa WRN (GL WRN)  – od V 1944 Oddziały Wojskowe Pogotowia Powstańczego Socjalistów (OW PPS) – konspiracyjna organizacja wojskowa utworzona w październiku 1939 przez PPS-WRN. Komendant główny: K. Pużak. Od 1940 formalnie wchodziła (na zasadach autonomii) w skład ZWZ-AK, prowadziła sabotaż, dywersję, działania partyzanckie (m.in. oddziały S. Wencla, G. Woźnicy, Z. Aleksandrowicza), a w rejonie Oświęcimia – akcję pomocy więźniom obozu koncentracyjnego Auschwitz.

Od 1942 r. działała, jako służba pomocnicza GL WRN (OW PPS) i Milicji PPS-WRN, Wojskowa Służba Kobiet (komendantka główna L. Woliniewska). Zgrupowania OW PPS w 16 okręgach PPS-WRN liczyły połowie 1944 r. 42 tys. żołnierzy (najwięcej w okręgach: Zagłębie Dąbrowskie, Kraków, Tarnów, Radom), a Wojsk. Służba Kobiet – 5 tys. członkiń. Oddziały OW PPS walczyły w akcji „Burza”, Powstaniu Warszawskim i podczas ofensywy styczniowej 1945. Została rozwiązana w styczniu 1945 roku. Organy prasowe: „Gwardia Ludowa”, następnie „Do szeregu”.

 

Hasło powstało w ramach projektu Zapisywanie świata żydowskiego w Polsce, którego autorką jest Anka Grupińska, znana polska dziennikarka i pisarka, specjalizująca się w najnowszej historii Żydów polskich. Projekt ten, zainicjowany w 2006 roku przez Muzeum Historii Żydów Polskich, polega na rejestrowaniu rozmów z polskimi Żydami wszystkich pokoleń.
Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.