Ucieczka rządu polskiego w 1939 – 17 września 1939 roku, w trakcie toczących się wciąż walk z Niemcami, wojska radzieckie wkroczyły na terytorium Polski, co oznaczało całkowitą klęskę wojny obronnej. Rząd polski, Prezydent i Naczelny Wódz podjęli wtedy decyzję o ewakuowaniu władz polskich do Rumunii, z zamiarem późniejszego przedostania się do Francji. Ambasador rumuński zapewnił rządowi prawo przejazdu.

18 września najwyższe władze Polski przedostały się przez granicę w Zaleszczykach do Czerniowiec. Stamtąd prezydent Ignacy Mościcki wydał orędzie do narodu polskiego, w którym ogłosił przeniesienie siedziby władz państwowych do kraju sojuszniczego. Wysłanie orędzia było naruszeniem konwencji haskiej i dało władzom rumuńskim pretekst do internowania władz polskich, na co naciskali Niemcy. Tego samego dnia członkowie polskich władz zostali umieszczeni w izolacji w kilku różnych miejscach na terytorium Rumunii.

Konstytucja polska z 1935 r. dawała prezydentowi prawo wskazania swojego następcy w sytuacji wojny. Ignacy Mościcki wyznaczył na prezydenta Władysława Raczkiewicza, któremu udało się przedostać do Francji. Nowy prezydent powołał generała Władysława Sikorskiego na stanowisko premiera polskiego rządu emigracyjnego w Paryżu.