Berenson Leon (1882 Warszawa – 23.04.1941 Warszawa) – adwokat i publicysta. 

Od 1906 r. praktykował jako adwokat w Warszawie. Był obrońcą w procesach politycznych (m.in. Józefa Mireckiego i Henryka Barona). W czasie I wojny światowej, w 1915 r., był członkiem Rady Miejskiej Warszawy, w latach 1917–1918 zasiadał w Departamencie Sprawiedliwości Tymczasowej Rady Stanu. W odrodzonej Polsce współtworzył aparat sprawiedliwości, w latach 1920–1923 pracował w służbie dyplomatycznej, następnie ponownie w adwokaturze. Bronił m.in. działaczy PPS – Norberta Barlickiego i Adama Pragiera – w procesie brzeskim (1931). Berenson angażował się w działania Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela, w latach 1935–1938 uczestnik kampanii na rzecz amnestii dla więźniów politycznych, demokratyzacji ustroju adwokatury i likwidacji obozu w Berezie Kartuskiej. Od 1937 r. działał w warszawskim Klubie Demokratycznym, następnie w Stronnictwie Demokratycznym. W 1939 r. członek Naczelnej Rady Adwokackiej. Berenson zmarł w getcie warszawskim. Opublikował m.in. Z sali śmierci. Wspomnienia obrońcy politycznego (1929).

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN