Goldflam Samuel (15.02.1852 Warszawa – 26.08.1932 Otwock) – lekarz neurolog, działacz społeczny.
Samuel Goldflam urodził się w rodzinie kupca Wolfa Goldflama, prowadzącego skład „Nouveautés” przy pl. Żelaznej Bramy w Warszawie. Ukończył I Gimnazjum przy ul. Nowolipki a potem studia na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1875 r. pracował w Szpitalu św. Ducha. Miał też prywatny gabinet przy ul. Elektoralnej 29. W latach 1876–1883 pracował jako asystent w I Katedrze i Klinice Terapeutycznej Uniwersytetu, później awansował na stanowisko ordynatora.
Kolejne lata spędził w Berlinie i Paryżu. Wrócił jednak do Szpitala św. Ducha. W 1883 r. założył w Warszawie (właściciel od 1922 r.) bezpłatną poliklinikę chorób wewnętrznych i neurologicznych przy ul. Granicznej 10, w której poza praktyką rozwinął również działalność naukową. Wielu jego wolontariuszy-uczniów stało się w przyszłości wybitnymi lekarzami (m.in. Zygmunt Bychowski, Anna Braude-Heller, Henryk Higier). Prowadził badania nad miastenią (choroba Erba–Goldflama) oraz chromaniem przestankowym.
Goldflam prowadził szeroko zakrojoną działalność społeczną. Goldflam był współzałożycielem Szpitala Dziecięcego im. Bersohnów i Baumanów w Warszawie, szpitala dla chorych psychicznie Zofiówka w Otwocku, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci i Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej. Razem z Edwardem Flatauem stworzył Naukowy Instytut Patologiczny przy Szpitalu na Czystem w Warszawie. Zaangażował się w tworzenie Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Warszawskiego Towarzystwa Neurologicznego, któego był pierwszym prezesem (1921-1923).
Od 1908 r. działał też w Towarzystwie Naukowym Warszawskim. Był również członkiem Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej, Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej, Towarzystwa Opieki nad Chorymi Nerwowo i Umysłowo Ubogimi Żydami, Towarzystwa Przeciw Nędzy Wyjątkowej „Bajs-Lechem”, Towarzystwa Niesienia Pomocy Żydom Ofiarom Wojny, Stowarzyszenia Pomocy Studentom Żydom w Polsce „Auxilium Academicum Judaicum”.
W latach 20. XX w. zaczął sympatyzować z syjonizmem. W 1922 r. był jednym z twórców Towarzystwa Przyjaciół Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie, należał do B'nai Br'ith oraz współtworzył Agencję Żydowską.
Był miłośnikiem muzyki i sztuki. Współtworzył Żydowskie Towarzystwo Krzewienia Sztuk Pięknych, wspierał wielu artystów. W jego posiadaniu znajdowało się wiele cennych dzieł współczesnych artystów oraz bogaty zbiór książek. Zapisał je w testamencie Uniwersytetowi Hebrajskiemu w Jerozolimie.
Zmarł 26 sieprnia 1932 r. w Otwocku. Jego śmierć okryła żałobą wiele instytucji i organizacji żydowskich. Jakub Appenszlak wspominał go następującymi słowami:
Tysiącami nici i więzów serdecznych łączyło się życie doktora Goldflama z całokształtem życia naszego narodu. Był wielkim uczonym o sławie światowej, znakomitym lekarzem, działaczem politycznym i społecznym, miłośnikiem sztuk pięknych, dobroczyńcą i niestrudzonym jałmużnikiem. Niezwykły umysł, bogata świetlana dusza! Wiedza ścisła łączyła się w Nim z głęboką kulturą artystyczną, opartą na zdumiewającej erudycji i wszechstronnem wykształceniu. Ten cudowny, niezwykły człowiek miał do świata stosunek nawskroś uczuciowy: entuzjazmował się postępami wiedzy, cierpiał z powodu niedoli narodu, przejmował się do głębi serca losem wszystkich nieszczęśliwych i pokrzywdzonych, cieszył się w chwilach, gdy objawiała mu się siła żywotna żydostwa, wierzył w demokrację i ostateczny tryumf sprawiedliwości, kochał kwiaty, przyrodę, wielbił dzieła genjuszu ludzkiego, upajał się muzyką Beethovena..."[[Bł. p. Dr. Samuel Goldflam, „Nowy Dziennik” z 29.08.1932, s. 11.]].
