Płoński Edmund, właśc. Edmund Spiegel (23.08.1901 Lwów – 25.09.1972 Kraków) śpiewak, bas-baryton.

Ukończył szkołę dramatyczną przy Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. W śpiewie kształcił się pod kierunkiem Augusta Dianniego i Wilhelma Flam-Płomieńskiego. W 1919 r. wstąpił do objazdowego Teatru Dramatycznego Henryka Cudnowskiego, w latach 1920–1921 jeździł z teatrem frontowym po Małopolsce i Wołyniu. W sezonie 1921/1922 był członkiem zespołu Teatrów Miejskich we Lwowie, w następnym – Teatru Wielkiego w Poznaniu. W latach 1923–1925 śpiewał ponownie we Lwowie, w sezonie 1925/1926 był solistą opery w Teatrze Polskim w Katowicach, w latach 1926–1930 ponownie we Lwowie, w sezonie 1930/1931 znów w Katowicach, w 1932– 1935 jeszcze raz w Operze Lwowskiej. W latach 1935–1939 solista opery w Teatrze Wielkim w Warszawie. Po II wojnie światowej pracował w administracji teatru w Częstochowie następnie, aż do emerytury w 1969 r. – jako aktor.

Bibliografia:

• Łoza S., Czy wiesz, kto to jest?, Warszawa 1938.
• Plohn A., Muzyka we Lwowie a Żydzi, „Muzykalia” 2012, nr 13.
• Słownik biograficzny teatru polskiego, t. 2, oprac. B. Berger i in., Warszawa 1994.

Tekst na podstawie publikacji: Błaszczyk L.T., „Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny”, Warszawa 2014 (książka wydana dzięki wsparciu udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce).