Żydowska Partia Socjaldemokratyczna (ŻPSD) była partią działająca wśród robotników żydowskich w Galicji. W 1905 r. wyodrębniła się z Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego (PPSD). Przez krótki czas w latach 1911–1913 obie partie współpracowały ze sobą. Jednak ŻPSD oprócz haseł socjalnych, dużą wagę przywiązywała do walki o autonomię narodową dla Żydów i twardo sprzeciwiała się hasłom asymilacji głoszonym przez żydowskich członków PPSD.

W 1920 r. połączyła się z istniejącym w dawnym Królestwie Polskim Bundem (Powszechny Żydowski Związek Robotniczy). Czołowi działacze: I. Aleksandrowicz, J. Bross, L. Feiner, Z. Glüksman, H. Schreiber, M. Schuldenfrei. Organami partii były efemeryczne tygodniki: „Nowe Życie” (1918–1919) i „Der Socjaldemokrat” (1919–1920).

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.