Przy ul. Turystycznej 9 w latach 1926–1929 wzniesiono nowoczesną rzeźnię miejską. Wybudowano tam również tory kolejowe oraz rampę do załadunku, gdyż towar z rzeźni miał być eksportowany do wielu krajów Europy.

W czasie II wojny światowej Niemcy przejęli cały teren rzeźni. Na bocznicy kolejowej stworzyli Umschlagplatz, z którego wyruszały transporty z Lublina do obozu zagłady w Bełżcu. Deportacje rozpoczęły się 16 marca 1942 r. i szacuje się, że do 14 kwietnia, czyli przez niecały miesiąc, wywieziono stąd ok. 26 tys. lubelskich Żydów.

Po wojnie znajdowały się tam ponownie Zakłady Mięsne. Dopiero w 2002 r., w 60. rocznicę likwidacji getta lubelskiego, teren został uporządkowany. Umieszczono też tablicę pamiątkową, na której wyryto napis:

„Z tego miejsca w marcu 1942 roku hitlerowcy wywieźli do obozu śmierci w Bełżcu ponad 30 tysięcy lubelskich Żydów”.

Pod tablicą umieszczono symboliczny pomnik w postaci fragmentu torów kolejowych.

Jednak po przeprowadzeniu wnikliwych badań topograficznych okazało się, iż rampa, z której wywożono Żydów do Bełżca była w innym miejscu niż tablica pamiątkowa i symboliczny pomnik. W maju 2006 r. po kolejnych badaniach z inicjatywy Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN” udało się zlokalizować tory i rampę kolejową z czasów wojny. 

30 września 2008 r. Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” otrzymał od władz Lublina prawo do użytkowania tej części placu dawnej rzeźni. Ma on zostać zagospodarowany jako miejsce pamięci. Ośrodek zorganizował konkurs na upamiętnienie Lubelskiego Umschlagplatzu, który zakończył się w listopadzie 2009 r. zwycięstwem projektu Karola Badyny.