Eiger Władysław Walter (07.02.1907 Łódź – 11.05.1991 Pensacola) – pianista, dyrygent, kompozytor.

Urodził się w rodzinie Kiwy Hersza (Jakuba) Eigera i Szajdli (Salomei) z Chwastów. Jego siostrą była pianistka Balbina (Ina), po wyjściu za mąż - Bachrach, która występowała pod nazwiskiem Ina Eigerówna. Był bratankiem etnografki i badaczki żydowskiego folkloru Reginy Lilientalowej.

Studiował w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie i w École Normale de Musique w Paryżu. Pisał muzykę do filmów polskich, m.in. takich jak Śluby ułańskie (1934), Dwie Joasie (1935), Kochaj tylko mnie (1935), Trędowata (1936), Land of My Mother (1944), Dzieci na wygnaniu (1944), i do żydowskich, produkowanych w Polsce. Komponował też muzykę taneczną. Od początku lat 30. XX w. współpracował jako dyrygent z wytwórniami płyt gramofonowych Syrena Record, Odeon i Lonora Electro. Był jednym z kierowników muzycznych teatru 8.15.

W 1938 r. Eiger zamieszkał w Paryżu, gdzie pracował jako pianista w kawiarniach i nocnych klubach. Po zajęciu Francji przez Niemców wyjechał na Curaçao, a stamtąd w 1942 r. do Stanów Zjednoczonych. Po II wojnie światowej, pod koniec lat 40., żył i pracował w Kanadzie dla CBC TV, a od ok. 1954 r. w Nowym Jorku jako aranżer oraz kompozytor muzyki dla teatru, filmu, radia i telewizji. Prowadził orkiestry w hotelach i restauracjach. Miał także w swoim dorobku kompozytorskim muzykę poważną: Rapsodię polską, Concerto grosso na orkiestrę symfoniczną i zespół jazzowy, uwerturę Hallo, Paris, Fantazję na motywach melodii kanadyjskich (1949). Dokonał licznych transkrypcji utworów symfonicznych na fortepian. W 1960 r. zaczął wykładać w Stanach Zjednoczonych, m.in. na University of Pensacola.

Jego żoną była pianistka, Alina (Ina), z domu Lipski, przed wojną akompaniatorka w teatrze Wielka Rewia i innych teatrach warszawskich. Po wojnie przez wiele lat Eigerowie grywali w duecie w lokalach rozrywkowych i kawiarniach. 

Bibliografia

• Fater I., Jidisze muzik in Pojln cwiszn bejde welt milchomes, Tel Aviv 1970.
• Lerski T.M., Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Muzyka – teatr – film, Warszawa 2007.
• Lerski T., Syrena Record. Pierwsza polska wytwórnia fonograficzna = Poland’s First Recording Company 1904–1939, przedm. J. Kański, tł. ang. B. Dudycz-Hajgiel, Warsaw–New York 2004.

Tekst na podstawie publikacji: Błaszczyk L.T., Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny, Warszawa 2014 (książka wydana dzięki wsparciu udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce).