Edel Izaak (17.02.1896 Warszawa – 1973 Tel Awiw) – dyrygent, pedagog i kompozytor.

Uczył się muzyki początkowo w Warszawie, następnie w Kijowie i Moskwie. Kształcił się od 1922 r. w grze na skrzypcach pod kierunkiem Józefa Jarzębskiego oraz w kompozycji pod kierunkiem Karola Szymanowskiego w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1927 roku. Był nauczycielem śpiewu w gimnazjum żeńskim Jehudyjah i w hebrajskiej szkole Żydowskiego Stowarzyszenia Oświatowo-Kulturalnego „Tarbut” w Warszawie. Prowadził chór organizacji młodzieżowej Ha-Szomer ha-Cair, pracował w Domu Sierot Janusza Korczaka. Był jednym z założycieli i kierownikiem Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1929 r. wyemigrował do Palestyny i został nauczycielem muzyki w seminarium nauczycielskim w Tel Awiwie. Prowadził chóry i komponował głównie muzykę wokalną, kantaty, pieśni solowe i chóralne, ale też muzykę instrumentalną, symfoniczną i kameralną.

Bibliografia

• Fater I., Jidisze muzik in Pojln cwiszn bejde welt milchomes, Tel Aviv 1970.
• Gradenwitz P. E., Olam ha-simfonija, Tel Aviv 1950.
• Nulman M., Concise Encyclopedia of Jewish Music, New York 1975.
• Rothmüller A. M., Die Musik der Juden, Zürich 1967.
• Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych, oprac. Z. Zagórowski, Warszawa 1926.

Tekst na podstawie publikacji: Błaszczyk L.T., Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny, Warszawa 2014 (książka wydana dzięki wsparciu udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce).