Fryszman (Friszman, Frischmann) Dawid  (31.12.1859 Zgierz – 04.08.1922 Berlin) – żydowski prozaik, poeta, krytyk literacki i tłumacz, tworzący w języku hebrajskim.

Dawid Fryszman urodził się w Zgierzu, był synem Szaula, kupca i uczonego w piśmie ze Zgierza i Fredy Bejli. Dorastał w zamożnej rodzinie. Odebrał zarówno tradycyjną żydowską edukację, jak i świecką. Choć rodzina przeniosła się do Łodzi, Dawid kontynuował edukację religijną w Zgierzu, u Mosze Benneta. W latach 1900-1905 studiował na uniwersytecie we Wrocławiu.

Fryszman już jako nastolatek pisał opowiadania, wiersze i artykuły w jidysz, po hebrajsku i niemiecku. Jego utwory publikowane były w periodykach, przede wszystkim w założonej przez Fryszmana, Jehudę Kantora i Jehudę Kacenelsona pierwszej w Cesarstwie Rosyjskim gazecie codziennej w języku hebrajskim „Ha-Jom”, a także w „Ha-Szachar”, czy „Ha-Tkufa”. Był autorem cyklu lirycznych, neoromantycznych opowiadań, osnutych na motywach biblijnych – Ba-midbar (hebr., Na pustyni; 1923). W 1901 r. Fryszman wydawał również tygodnik „Ha-Dor”, a w 1911 r. – gazetę „Ha-Boker”. Zajmował się też tłumaczeniami z jednego języka na drugi i odwrotnie. W wieku 14 lat przetłumaczył na hebrajski Hrabiego Monte Christo Aleksandra Dumasa. 

Pierwsze pełnie wydanie dzieł Dawida Fryszmana po hebrajsku ukazało się w Warszawie w 1914 roku, ale zarówno przed tą datą, jak i po niej utwory Fryszmana ukazywały się w wielu zbiorach. W roku 1920, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, Dawid Fryszman wyjechał do Berlina. W 1922 r. zmarł tam w wyniku powikłań po operacji.
W Zgierzu, gdzie darzono go wielkim szacunkiem, zdecydowano się uczcić rocznicę jego śmierci nadaniem jego imienia żydowskiej czytelni publicznej.