Gebert Konstanty, pseud. Dawid Warszawski (ur. 22.08.1953 Warszawa) – publicysta.

Gebert ukończył w 1976 r. studia psychologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Zaangażował się w działalność opozycyjną i w 1976 r. rozpoczął współpracę z Komitetem Obrony Robotników. W 1978 r. był jednym z współzałożycieli Żydowskiego Uniwersytetu Latającego, w 1980 r. Niezależnego Samorządowego Związku Zawodowego Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty, w 1990 r. Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. W latach 1982–1989 objął stanowisko redaktora kwartalnika „KOS” (wyd. poza cenzurą). W publicystyce drugiego obiegu wyrażał niezależne sądy. Od 1989 r. pracował jako redaktor „Gazety Wyborczej” i w latach 1990–1991 „Po Prostu”. W 1992 i 1993 r. przebywał jako reporter wojenny w Jugosławii, towarzysząc w misji Tadeuszowi Mazowieckiemu. W okresie 1997–2000 pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Midrasz”. Wydał m.in. Przerwy na myślenie (wyd. poza cenzurą, 1987), relacji z obrad Okrągłego Stołu w 1989 r. Mebel (Londyn 1990), esejów politycznych Magia słów (Londyn 1991), reportaży z linii frontu Obrona poczty sarajewskiej (1996), artykułów na temat stosunków polsko-żydowskich.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.