Największą spółdzielnią w Dzierżoniowie była Rzemieślnicza Spółdzielnia Surowcowo-Wytwórcza „Szczecina”. Zajmowała się ona obróbką szczeciny dla celów eksportowych oraz wytwarzaniem wszelkiego rodzaju szczotek dla rynku krajowego.

Zaraz po uruchomieniu spółdzielnia zatrudniała tylko 10 pracowników, a surowiec suszony był na piecu chlebowym. Jednak już pod koniec 1947 r. w „Szczecinie” było już zatrudnionych 107 osób, a w 1948 r. –– 132 osoby. Produkcja stała na bardzo wysokim poziomie technicznym.

W 1948 r. jeden z pracowników skarżył się: „Jesteśmy niemal u kresu naszych możliwości produkcyjnych, przede wszystkim odczuwamy dotkliwy brak surowca i ciasnotę lokalową, która nie pozwala na rozszerzenie warsztatów”[1.1].