Erlich Henryk (własc. Hersz Wolf) (25.08.1882 Lublin – 14.05.1942? Kujbyszew) - działacz socjalistyczny, prawnik.

Erlich urodził się w zamożnej ortodoksyjnej rodzinie. Jego ojciec był zwolennikiem ruchu Chowewej Syjon. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W tym czasie zetknął się z żydowskim ruchem socjalistycznym. Od 1903 r. był członkiem Bundu. Za swoją działalność trafił w 1904 r. na kilka miesięcy do więzienia. Po uwolnieniu wyjechał do Berlina, gdzie studiował ekonomię polityczną. W 1906 r. przeniósł się do Petersburga. W 1908 r. ukończył tam studia prawnicze. W 1913 r. został wybrany do Komitetu Centralnego Bundu. W 1917 r. był przedstawicielem Bundu w Radzie Delegatów Robotniczych w Piotrogrodzie. Po potępieniu przejęcia władzy przez bolszewików zdecydował się na powrót do Polski.

W latach 1918–1919 należał do Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych, a od 1919 r. był z ramienia Bundu członkiem Rady Miejskiej Warszawy. Od 1921 r. był redaktorem gazety „Folks Cajtung”. Stał się jednym, obok Wiktora Altera, Bejnisza Michalewicza, z przywódców Bundu w Polsce. Partia Bund stała się w tym czasie ważnym ogniwem politycznego systemu parlamentarnego II RP. W 1930 r. Bund został przyjęty do Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej.

Po wybuchu II wojny światowej Erlich wyjechał z rodziną na wschód. Już 4 października 1939 r. został razem aresztowany przez NKWD. Latem 1940 r. razem z Wiktorem Alterem został skazany na śmierć, wyrok został dosyć szybko zamieniony na 10 lat więzienia. 14 października 1941 r. Erlich i Alter na mocy tzw. „amnestii” zostali zwolnieni z więzienia i wyjechali do Kujbyszewa. 

Początkowo zajęli się organizacją Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego, jednak odmówili współpracy z sowiecką bezpieką. Nawiązali kontakt z polską ambasadą i próbowali rozwikłać tajemnicę mordu na polskich oficerach w Katyniu, Charkowie i Miednoje.

4 grudnia 1941 r. zostali ponownie aresztowani. Okoliczności śmieci Erlicha nie są znane. Władze sowieckie dopiero w lutym 1943 r. podały informacje o jego śmierci. Według nich miał on 14 maja 1942 r. popełnić samobójstwo. Bardzo prawdopodobne, że został rozstrzelany tak jak Wiktor Alter.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.