Kochański Eli (08.05.1886 Odessa – 19.10.1940 Warszawa) – wiolonczelista, pedagog.

Był synem Joszuy Kahana, kantora synagogalnego i nauczyciela gry na skrzypcach. Początkowo był pod opieką muzyczną Emila Młynarskiego w Odessie. Kształcił się przez 7 lat pod kierunkiem Arthura Wulffiusa w grze na wiolonczeli w Szkole Muzycznej Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Odessie. W latach 1904–1906 uzupełniał studia w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Lipsku w grze na wiolonczeli pod kierunkiem Juliusa Klengla, w teorii Johanna Merkla, w grze zespołowej Hansa Sitta. Od 1909 r. był wiolonczelistą, a w latach 1912–1926 koncertmistrzem grupy wiolonczel w Orkiestrze Filharmonii Warszawskiej, występował też jako solista i kameralista, był również od 1908 r. członkiem kwartetu smyczkowego Warszawskiej Orkiestry Symfonicznej. Od 1912 uczył gry na wiolonczeli w Szkole Muzycznej Lucjana Marczewskiego w Warszawie. W latach 1919–1939 był profesorem Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie. Był autorem serii karykatur przedstawiających postaci życia muzycznego Warszawy.

Bibliografia:

• 150 lat Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, red. S. Śledziński, Kraków 1960. 
• Dziębowska E., Kochański Eli, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 13, Wrocław 1967–1968. 
• Encyklopedia muzyczna PWM, t. 5, Kraków 1997.
• Fater I., Jidisze muzik in Pojln cwiszn bejde welt milchomes, Tel Awiw 1970.
• Fuks M., Muzyka ocalona. Judaica polskie, Warszawa 1989.
• Fuks M., Filharmonia Warszawska w latach okupacji niemieckiej (1939–1945), [w:] 100 lat Filharmonii w Warszawie, red. M. Bychawska, H. Schiller, Warszawa 2001.
• Fuks M., Straty osobowe żydowskiego środowiska muzycznego, „Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego” 1978, nr 3–4.
• Leksykon polskich muzyków pedagogów narodzonych po 31 grudnia 1870 r., red. K. Janczewska-Sołomko, Kraków 2008.
• Słownik Muzyków Polskich, t. 1, Kraków 1964. 

L.T. Błaszczyk, „Żydzi w kulturze muzycznej działający na ziemiach polskich w XIX i XX wieku”, książka wydana dzięki wsparciu udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.