Przepiórka Dawid (22.12.1880 Warszawa – styczeń 1940 Palmiry) – szachista, działacz społeczny i sportowy.
Przepiórka już jako 9-latek uchodził za cudowne dziecko szachów. W 1891 r. wystąpił w symultanie Jana Taubenhausa i odniósł sensacyjne zwycięstwo. Studiował na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a potem w Getyndze i Monachium. Początkowo interesował się kompozycją szachową. Swoje zadania publikował na łamach fachowych czasopism zagranicznych (głównie niemieckich) oraz w dziennikach i tygodnikach krajowych: „Tygodniku Ilustrowanym”, „Kurierze Warszawskim”, „Wędrowcu”, „Kłosach”, „Ziarnie”, „Sporcie”, „Tygodniku Szachowym”, „Ilustracji Polskiej” i „Neue Lodzer Zeitung”.
W latach 1914–1918 Przepiórka mieszkał w Genewie. Po wojnie wrócił do Warszawy i zasilił szeregi Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. Najlepsze wyniki uzyskał w latach II Rzeczypospolitej. Wygrał turniej noworoczny w Hastings (1924/1925), w ścisłej czołówce był w Györ (1924 – II miejsce) i Merano (1926 – II–IV miejsce). W 1928 r. uzyskał na turnieju w Hadze tytuł wicemistrza świata wśród amatorów. Był pierwszym mistrzem Polski w szachach (1926) i wielokrotnym triumfatorem turniejów WTZGSz. W 1930 r. razem z drużyną zdobył złoty medal na Olimpiadzie Szachowej w Hamburgu. Rok później w Pradze z reprezentacją Polski wywalczył medal srebrny.
W 1936 r. został wyróżniony, jako jedyny z Polski, tytułem honorowego działacza Fédération Internationale des Échecs. Był ponadto członkiem honorowym polskich i zagranicznych organizacji szachistów. Z jego inspiracji i przy wsparciu finansowym odbyła się w Warszawie w 1935 r. VI Olimpiada Szachowa. Od 1921 r. redagował kącik szachowy w „Tygodniku Ilustrowanym”, później na łamach „Kuriera Polskiego”, „Naokoło świata” i „Świata”. W latach 1926–1933 wydawał miesięcznik „Świat Szachowy”. Od 1933 r. kierował pracami Warszawskiego Koła Problemistów. Jedną z jego pasji było gromadzenie literatury szachowej, miał najbogatsze w kraju zbiory, liczące ponad tysiąc tomów.
W styczniu 1940 r. został aresztowany razem z innymi szachistami przez gestapo. Część osób została po kilku dniach zwolniona, natomiast osoby pochodzenia żydowskiego (poza Przepiórką także Stanisław Kohn, Achilles Frydman, Mojżesz Łowcki, Moryc Abkin i Jakub Rabinowicz) przewieziono do więzienia na Pawiaku. Prawdopodobnie między styczniem a kwietniem 1940 r. zostali oni rozstrzelani w Palmirach.
Tadeusz Wolsza
Czytaj więcej
Bibliografia
- Wolsza T., Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, t. 1, Warszawa 1995, ss. 53–65.
Tekst powstał na podstawie książki „Żydzi w Polsce. Dzieje i kultura. Leksykon”, red. J. Tomaszewski, A. Żbikowski, Warszawa 2001.
